Міхась Пазнякоў – адна з тых асоб, чыё імя ўваходзіць у залаты фонд беларускай культуры. У 2026 годзе, адзначаючы сваё 75-годдзе, ён працягвае натхняць і выклікаць захапленне як даследчык, пісьменнік, педагог і грамадскі дзеяч. Міхась Пазнякоў ужо працяглы час з’яўляецца не толькі ўзорным даследчыкам беларускай народнай спадчыны, але і адным з самых яркіх прадстаўнікоў нацыянальнай літаратуры.
Міхась Пазнякоў нарадзіўся 24 студзеня 1951 года ў Мазырскім раёне. У далейшым яго жыццё звязалася з Магілёўшчынай, дзе ён зрабіў свой значны ўнёсак у развіццё культуры і гісторыі роднага краю. Становячыся вядомым у навуковых і літаратурных колах, ён адначасова працаваў як выкладчык, даследчык, і пісьменнік, заахвочваючы новае пакаленне да цікавасці да гісторыі, фальклору і літаратуры.
М. Пазнякоў вядомы шырокаму колу чытачоў дзякуючы сваёй працы ў галіне беларускага фальклору, літаратуры і краязнаўства. Як даследчык, ён з’яўляецца аўтарам шэрагу важных навуковых прац і манаграфій, у якіх глыбока аналізуе беларускае фальклорнае багацце, асабліва Магілёўшчыны. У яго працах адлюстраваны не толькі ўнікальныя народныя традыцыі, але і самае сэрца беларускай культуры – яе мова, звычаі і абрады. Ён актыўна вывучаў беларускія традыцыі і звычаі, якія перадаюцца з пакалення ў пакаленне, і рабіў вялікі ўнёсак у захаванне гэтых каштоўнасцей.
Але найбольш вядомым для шырокай публікі Міхась Пазнякоў стаў як аўтар кніг і зборнікаў, дзе ён не толькі даследуе, але і сам стварае ўласную літаратурную спадчыну. Сярод яго найбольш вядомых прац – зборнікі вершаў і прозы для дзяцей і дарослых.
Першая кніжка Міхася Пазнякова была адрасавана дзецям – «Дзіўныя „блізняты“» (1987), якую склалі загадкі на беларуска-рускія амонімы. Затым з’явіліся «Побач з татам» (1988), «Тры чарадзеі» (1991), «Ехаў поўны воз дзівос» (1994), «Шые вожык кажушок», «Дзівосны свет» (1996) і інш.
Выйшлі кніжкі вершаў для дарослых: «Колер радасці» (1988), «Час надзеі» (1991), «Крутит время свои жернова» (2004), «Любі і помні» (2006), «Святое правіла...» (2008). Сёння Міхась Пазнякоў – аўтар каля 30 кніг паэзіі і прозы.
М. Пазнякоў пераклаў на беларускую мову кніжкі: «Дапаможаш ты – табе дапамогуць» (афганскія народныя казкі), «Залатая ракавінка» (кітайскія народныя казкі), «Дванаццаць месяцаў» С. Маршака, «У заапарку» М. Гелера, раманы: С. Лагерлёф «Пярсцёнак Лёвеншольдаў», В. Скота «Квенцін Дорвард», М. Сервантэса «Дон Кіхот», некаторыя творы В. Біянкі, Я. Пермяка, Л. Махмудава, X. К. Андэрсена, братоў Грым і іншых.
У 2026 годзе юбілей Міхася Пазнякова – гэта не толькі святкаванне яго асабістых дасягненняў, але і магчымасць падкрэсліць важнасць захавання беларускай мовы, культуры і гісторыі для нашых наступных пакаленняў. На працягу сваёй дзейнасці пісьменнік не толькі ствараў, але і намагаўся папулярызаваць сваю любоў да беларускай спадчыны. За яго працу ён атрымаў высокія ўзнагароды, у тым ліку шматлікія літаратурныя прэміі і навуковыя званні.
Міхась Пазнякоў з’яўляецца Лаўрэатам Літаратурнай прэміі імя Петруся Броўкі ў галіне дзіцячай літаратуры (1996), трох Рэспубліканскіх літаратурных прэмій «Лепшая кніга года», лаўрэатам прэміі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі і іншых.
У апошнія гады аўтар перакладае нашых вядомых творцаў на рускую мову: Янку Сіпакова, Івана Пташнікава, Уладзіміра Гніламедава, Казіміра Камейшу і іншых.
Вершы Міхася Пазнякова для дзяцей уключаны ў падручнікі, хрэстаматыі, чытанкі, навучальныя дапаможнікі. На словы паэта напісана шмат песень, асабліва для дзяцей.
Зараз Міхась Пазднякоў працуе на пасадзе старшыні Мінскага гарадскога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі.
Падрыхтавана па матэрыялах адкрытых інтэрнэт-крыніц;
фота для прэўю: «Сеткавае выданне zviazda.by»
