Тэатр – гэта не люстэрка, якое адлюстроўвае, а шкло, якое павялічвае.
Уладзімір Маякоўскі.
У гісторыі культуры і мастацтва тэатр займае асаблівае месца. Гэта арэна, дзе злучаюцца ўсе віды мастацтваў: літаратура, музыка, жывапіс, сцэнаграфія, харэаграфія і акцёрскае майстэрства. У гонар гэтай унікальнай формы мастацтва ў 1961 годзе па ініцыятыве дэлегатаў IX Кангрэса Міжнароднага інстытута Тэатра (МІТ) пры ЮНЕСКА і быў заснаваны Сусветны дзень тэатра, які адзначаецца штогод 27 сакавіка.
Дзень тэатра – прафесійнае свята работнікаў тэатра: акцёраў, тэатральных рэжысёраў-пастаноўшчыкаў, прадзюсараў, святлатэхнікаў, гукаінжынераў, манціроўшчыкаў дэкарацый, білецёраў і нават гардэробшчыкаў. Асноўнай мэтай святкавання з’яўляецца прыцягненне ўвагі да значнасці тэатра як універсальнага мастацтва, якое аб’ядноўвае розныя народы і культуры.
Тэатр выступае як важны сродак духоўнага выхавання асобы і фарміравання маральна-этычных каштоўнасцей. Тэатральная культура аказвае ўплыў на культурную палітыку краіны, садзейнічаючы захаванню нацыянальнай самабытнасці і разнастайнасці. У той жа час тэатр – гэта месца эксперыментаў і пошукаў новых форм самавыражэння, што робіць яго важнай часткай сучаснай культуры.
Беларусь мае багатую і разнастайную тэатральную спадчыну, якая фарміравалася на працягу многіх стагоддзяў і адлюстроўвае нацыянальную культуру, гісторыю і мастацкія традыцыі народа. Сучаснае тэатральнае жыццё краіны вылучаецца жанравай разнастайнасцю: тут можна сустрэць як класічную драму, так і смелыя эксперыментальныя пастаноўкі, музычныя спектаклі, оперу, балет, а таксама сучасныя перформансы. Тэатр у Беларусі застаецца важнай часткай культурнай прасторы, дзе гарманічна спалучаюцца традыцыі і інавацыі.
Калі гаварыць пра тэатральную культуру сталіцы, то ў першую чаргу варта адзначыць Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь – сапраўдную жамчужыну беларускай сцэны. На яго сцэне пастаўлены як сусветна вядомыя класічныя оперы і балеты, так і творы сучасных кампазітараў і рэжысёраў. Будынак тэатра ўражвае сваім архітэктурным абліччам і багатым інтэр’ерам, а вялікая зала здольна змясціць больш за тысячу гледачоў.
Не менш значнае месца займае Нацыянальны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы – адзін з галоўных сімвалаў беларускай культуры. Заснаваны ў 1920 годзе, ён названы ў гонар выбітнага паэта Янкі Купалы і з’яўляецца цэнтрам развіцця нацыянальнай драматургіі. На яго сцэне ажываюць як класічныя творы беларускай літаратуры, так і сучасныя пастаноўкі, якія адлюстроўваюць актуальныя праблемы грамадства.
Важную ролю ў культурным жыцці сталіцы адыгрывае Беларускі дзяржаўны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага – адзін з найстарэйшых тэатраў краіны. Яго рэпертуар уключае шырокі спектр драматычных твораў беларускіх, рускіх і замежных аўтараў. Тэатр славіцца высокім прафесіяналізмам акцёраў і глыбокім псіхалагізмам пастановак.
Асобную ўвагу варта надаць Беларускаму дзяржаўнаму тэатру лялек, які з’яўляецца адным з самых папулярных і любімых тэатраў як сярод дзяцей, так і дарослых. Яго спектаклі вызначаюцца арыгінальнасцю, творчым падыходам і глыбокім сэнсам. Тэатр актыўна эксперыментуе з формамі, спалучае традыцыйнае лялечнае мастацтва з сучаснымі тэхналогіямі і рэгулярна ўдзельнічае ў міжнародных фестывалях, прадстаўляючы беларускую культуру на сусветнай сцэне.
Таксама ў кожным абласным цэнтры, у рэгіёнах нашай краіны дзейнічаюць тэатры, якія здзіўляюць сваімі пастаноўкамі малых і дарослых гледачоў.
Сусветны дзень тэатра – сапраўднае свята мастацтва, якое адлюстроўвае ўсё багацце і разнастайнасць чалавечага выяўлення. Тэатр павінен заставацца важным элементам нашага жыцця, бо ён дапамагае разумець іншых людзей, зразумець сябе і бачыць свет з розных бакоў. У гэты дзень мы славім усіх, хто прысвячае сваё жыццё служэнню гэтаму ўнікальнаму мастацтву.
Падрыхтавана па матэрыялах адкрытых інтэрнэт-крыніц
16, Korolya Street, Minsk, 220004